Zachodzące w naszej gospodarce zmiany wszyscy dostrzegamy na co dzień. Dostrzegamy i odczuwamy. Widzimy budowę dróg, rozbudowę miast, rosną płace, rynek pracy poszukuje pracowników. To jest to, na co czekaliśmy od kilkunastu lat. Przecież po to zmienialiśmy ustrój.

Dla nas wszystkich to powód do radości i dumy, że nasza gospodarka rozwija się szybciej niż w krajach zachodnich, że mamy szansę zmniejszyć dystans do tych, którzy mieli "normalnie" już od lat powojennych. Cieszmy się, że nasi rodacy są cenieni jako fachowcy w całej Europie, że pracowitością i wszechstronnością przewyższamy praktycznie wszystkie unijne społeczeństwa. Oby tak pozostało na przyszłość. Jednocześnie rozwój kraju daje szansę powrotu przynajmniej części tych, którzy wyjechali.

Jednak zachodzące zmiany oznaczają dla bardzo wielu naszych obywateli wyzwanie, nawet zagrożenie. Problem ten został dostrzeżony i opisany na poziomie ministerstw, w Narodowej Strategii Rozwoju. Opisano tam m.in. obszary zagrożenia marginalizacją i wykluczeniem społecznym i zawodowym. Zagrożenie to wynika wprost z zachodzących zmian, a dotyczy tej części naszego społeczeństwa, która dla zapewnienia sobie dochodu, musi podjąć trud uzyskania nowych umiejętności zawodowych, gdyż posiadane nie są i nie będą potrzebne na rynku lub są po prostu zbyt niskie, jak na wymagania coraz bardziej nowoczesnej gospodarki.

Znalezienie nowego zawodu i miejsca pracy, wiązać się będzie również z koniecznością zmiany miejsca zamieszkania. Być może w najbliższej okolicy potrzebującego, po prostu nie ma rynku pracy, a w innej części kraju jego praca będzie wysoko ceniona. Nie ma w naszej tradycji takiej mobilności. Ale musimy się jej nauczyć, bo świat kręci się coraz szybciej, więc i zmiany zachodzą coraz szybciej.

Ten problem dotyczył będzie szczególnie rodzin wiejskich, utrzymujących się dotąd z pracy we własnych niewielkich gospodarstwach. Żywność jest tania, a w stosunku do wzrostu kosztów, wciąż tanieje. Wynika to z postępu w technice i technologii produkcji rolniczej, która umożliwia eliminację pracy ręcznej w coraz to szerszym zakresie produkcji rolnej i przetwórstwie. W efekcie produkcja towarowa przenosi się do gospodarstw coraz większych, które stać na inwestowanie w drogie maszyny i urządzenia. Aby tym, którym zachodzące zmiany odbierają dotychczasowe źródło dochodu, umożliwić odnalezienie się na nowo i zapobiec ich marginalizacji, uruchomiono bardzo szeroki zakres wsparcia.

Do pracujących, zarówno bezrobotnych, jak i pragnących zwiększyć lub zmienić swoje kwalifikacje, skierowana jest pomoc z Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki. Informacje na ten temat można zdobyć w Powiatowych Biurach Pracy, w prasie, internecie, na tablicach ogłoszeń.

Z kolei rolnicy mogą korzystać z pomocy w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich. Pomoc ta może być skierowana na rozwój gospodarstw, zakładanie i rozwój działalności gospodarczej, wreszcie jest pula środków na wspieranie rolnictwa ekologicznego i zrównoważonego, co daje szansę przetrwania części najbardziej zdeterminowanych niewielkich gospodarstw.

Wszyscy przedsiębiorcy mają szansę uzyskać wsparcie na rozwój swoich firm z Programu Rozwoju Regionalnego, osobnego dla każdego województwa. Te programy pomocowe są szansą. Trzeba tylko chcieć z niej skorzystać. Trzeba chcieć inwestować. W firmę lub w siebie. Kto zechce, ten skorzysta. Namawiamy do zasięgnięcia informacji w podmiotach reklamujących się w naszej gazecie. Telefon niewiele kosztuje, a opisane programy już funkcjonują.