Chrońmy nasze stare polskie zwyczaje, nie wstydźmy się ich, lecz przekazujmy młodym, aby przetrwały jak najdłużej, ponieważ wzbogacają one nasze życie duchowe i to codzienne.

Dzień Matki Boskiej Zielnej to popularna nazwa święta Wniebowzięcia Marii Panny. Jest to jedno z ważniejszych świąt religijnych i najstarsze święto maryjne. Przypada 15 sierpnia. W Kościele jest obchodzone od V wieku n.e. W Polsce i w krajach europejskich czci się Matkę Boską Zielną jako patronkę ziemi. Wtedy też składa się Marii ofiary z darów ziemi: zioła, warzywa, kwiaty.

Z uroczystością tą związane są zwyczaje, które pomimo tego, że zmieniały się przez lata , przetrwały do czasów współczesnych. Powiadano dawniej że "w sierpniu każdy kwiat woła: zanieś mnie do kościoła." Dlatego na kilka dni przed świętem Matki Boskiej Zielnej w każdym gospodarstwie przygotowywano się do tej uroczystości. Ze snopów zbóż wybierano najdorodniejsze kłosy żyta, pszenicy, owsa, prosa. W wielkim snopie ze zbóż nie mogło zabraknąć również ziół, owoców oraz warzyw. Dzieciom robiono małe wiązanki przeważnie z ziół i kwiatów. Każdy starał się jak mógł, aby jak najlepiej uczcić uroczystość Matki Boskiej Zielnej - uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny. Wierzono powszechnie, że poświęcony w kościele bukiet nabiera niezwykłych właściwości.

W drodze powrotnej z kościoła pozostawiano ziele w bruzdach zagonów, aby szkodniki nie zagrażały ziemniakom i kapuście, bukiet zabierano do domu i tam przechowywano go pieczołowicie, najczęściej za świętym obrazem. Zioła z bukietu dodawano do różnego rodzaju domowych herbat i wywarów stosowanych w leczeniu ludzi i zwierząt gospodarskich. Okadzano nimi izbę i obejście dla ochrony przed burzą, pożarem i epidemią groźnych chorób zakaźnych.

Chociaż z biegiem lat snopy stały się coraz mniejsze, zwyczaj święcenia kłosów zbóż i ziół przetrwał do czasów obecnych. W uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny liczne sanktuaria maryjne, kościoły i kaplice, wypełniają się przybyłymi doń wiernymi i pielgrzymami. Kwiatowe dekoracje wzbogacają nastrój świętowania. Wielu wiernych przynosi do poświęcenia, szczególnie w rejonach wiejskich, ale także w miastach, wianki zielne, bukiety kwiatów, kłosy zbóż i owoce.

Bukiety te są zabierane z powrotem do domów i trzymane do przyszłego roku. Po zasuszeniu wiesza się zielną wiązankę w mieszkaniu i budynkach gospodarczych. Z poświęconych kłosów wykrusza się ziarna pod pierwszy zasiew. Kiedy w domu ktoś choruje zaparza się zioła z bukietu i wywar używany jest jako lekarstwo. W wielu miejscowościach rolnicy przynoszą do kościołów wieńce dożynkowe, pragnąc w ten sposób podziękować Bogu za wszystko to, co zrodziła Matka Ziemia, a co będzie podstawą bytowania rodziny do następnych zbiorów.

W całej Polsce dzień Wniebowstąpienia Najświętszej Marii Panny - Matki Boskiej Zielnej jest dniem wolnym od pracy i obchodzony jest bardzo uroczyście. W tradycji ludowej z datą tą kojarzone jest zakończenie żniw oraz uroczystości dożynkowe. Czasami już w tym dniu urządza się lokalne, najczęściej parafialne dożynki.

Dzień 15 sierpnia i dni sąsiednie są okresem szczególnie nasilonego ruchu pielgrzymkowego. W tym dniu obchodzone są uroczyste odpusty w wielu znanych sanktuariach, takich jak częstochowska Jasna Góra, Góra Św. Anny czy Kalwaria Zebrzydowska. Pielgrzymki kończące się w ten dzień, lub w dni sąsiednie, należą do najbardziej rozpowszechnionych przejawów religijności ludowej w naszym kraju. Z niezwykłych uroczystości związanych ze świętem Wniebowzięcia, niespotykanych w innych rejonach Polski słynie sanktuarium pasyjne w Kalwarii Zebrzydowskiej. Odbywa się tam wielkie widowisko religijne, będące inscenizacją zarówno Zaśnięcia, jak i Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny.