Dziedziczenie jest to instytucja związana ze zmianą właściciela na skutek śmierci poprzedniego właściciela. Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób. Powołanie do spadku wynika albo z ustawy albo z testamentu.

Z mocy ustawy spadek dziedziczą w pierwszej kolejności dzieci spadkodawcy oraz jego małżonek. Dziedziczą oni w częściach równych, jednakże część przypadająca na małżonka nie może być mniejsza niż jedna czwarta całości spadku (tak więc jeżeli spadkodawca miał 3 lub mniej dzieci, małżonek wraz z dziećmi dziedziczą po równo; jeżeli spadkodawca miał 4 lub więcej dzieci, małżonek spadkodawcy dziedziczy 1/4 spadku, dzieci dziedziczą 3/4 spadku w równych częściach. Jeżeli dziecko spadkodawcy nie dożyło otwarcia spadku, udział spadkowy który by mu przypadł, przypada jego dzieciom (lub dzieciom dzieci itd.) w częściach równych. Jeżeli spadkodawca nie miał dzieci, do spadku powołani są małżonek spadkodawcy, jego rodzice i rodzeństwo, przy czym udział małżonka wynosi połowę spadku. Jak z tego wynika, rodzice lub rodzeństwo spadkodawcy będą dziedziczyć tylko wtedy, jeżeli spadkodawca nie posiadał dzieci (jeżeli dzieci nie żyją - to jeżeli nie ma dalszych zstępnych). Jeżeli nie ma spadkobierców, spadek dziedziczą gmina lub Skarb Państwa.

Spadkodawca może także sporządzić testament: własnoręcznie, w formie aktu notarialnego lub przez złożenia oświadczenia woli w obecności dwóch świadków przed wójtem, burmistrzem, prezydentem miasta, starostą, marszałkiem województwa, sekretarzem powiatu albo gminy, lub kierownikiem urzędu stanu cywilnego. Kwestie wymogów formalnych testamentu (w szczególności własnoręcznego), są bardzo istotne, stąd należy zwrócić się do profesjonalisty o pomoc w razie decyzji co do sporządzenia testamentu. Pozostałe dwa rodzaje testamentu - ze względu na obecność notariusza lub urzędnika - nie niosą ze sobą wielkiego niebezpieczeństwa uchybienia co do formy.