Porównując niemiecki i polski model zabudowy wsi, widzimy zasadniczą różnicę... Wsie niemieckie są skupione, mają charakter miasteczek, pomiędzy nimi rozciągają się połacie niezabudowanych pół. Nasza wieś jest gęsto pocięta drogami, a wzdłuż tych dróg systematycznie przybywa domów. Jestem zwolennikiem pełnej swobody w wyborze miejsca pod prywatny dom. Niech każdy buduje, gdzie chce. Z jednym zastrzeżeniem, że jest świadom konsekwencji wybranej lokalizacji i akceptuje je dla siebie i przyszłych pokoleń. Bo wolność w wyborze lokalizacji pod własny dom rodzi szerokie konsekwencje, szczególnie w ustroju demokratycznym, gdzie każdy ma takie same prawa.

Swobodna rozbudowa wsi pociąga za sobą konieczność utrzymania dróg. Jeszcze kilka lat temu kto budował "w polach", ten sam martwił się o stan drogi dojazdowej. Dzisiaj żądamy jej utwardzania, odśnieżania i napraw od gminy. Podobnie rzecz ma się z kanalizacją, wodociągiem, gazyfikacją, dowozem dzieci do szkoły, budową chodników.

Jesteśmy jako społeczeństwo biedniejsi od Niemców. Biedniejsze są więc i nasze gminy. Konieczność ponoszenia ogromnych kosztów na budowę i utrzymanie rozległej infrastruktury oznacza, że zostaje mniej środków na inne, może ważniejsze zadania gminy. Oznacza to również, że mieszkańcy muszą się liczyć wcześniej czy później z wysokimi kosztami związanymi z eksploatacją tych rozległych sieci. Bo sami będą je ponosić w podatkach i opłatach.

Tadeusz Leśniewski